കേരളത്തിലെ എസ്‌എഫ്‌ഐ എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ഇന്ന് പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഉയരുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്. ഈ സംഘടനയിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ പഠിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയമാണോ, അതോ ഗുണ്ടായിസമാണോ? അവർ പഠിക്കുന്ന കോളേജുകൾ അറിവിനും സംസ്കാരത്തിനുമുള്ള ബിരുദങ്ങളാണോ, അതോ എന്തും ചെയ്യാമെന്ന ധാർഷ്ട്യത്തിനുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളാണോ നൽകുന്നത്?
ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നത് വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയത്തോടുള്ള വിരോധം കൊണ്ടല്ല. മറിച്ച്, വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിൽ അച്ചടക്കവും മര്യാദയും ജനാധിപത്യ സംസ്കാരവും നഷ്ടപ്പെടുന്നുവെന്ന ആശങ്ക കൊണ്ടാണ്.
എറണാകുളം മഹാരാജാസ് കോളേജിലെ ബിരുദദാനച്ചടങ്ങിൽ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി റോജി എം ജോണിനു നേരെ ചോദ്യങ്ങളുമായി ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനി വേദിയിലെത്തിയത് ലോകം വീക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഈ സംഭവം വലിയൊരു ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കിയിരിക്കുകയാണിപ്പോള്‍. പ്രതിഷേധിക്കാനും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് അവകാശമുണ്ട്. എന്നാൽ, ആ അവകാശം വിനിയോഗിക്കുന്നതിന് സമയവും സന്ദർഭവും രീതിയും പ്രധാനമാണ്.
ഒരു ബിരുദദാനച്ചടങ്ങ് കേവലം ഔപചാരികമായ പരിപാടിയല്ല. വർഷങ്ങളോളം കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ച വിദ്യാർത്ഥികളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കുന്ന അസുലഭ മുഹൂർത്തമാണത്. ആ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ മാതാപിതാക്കളും സഹോദരങ്ങളും ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും ചിലപ്പോള്‍ നാട്ടുകാരും എത്തും. പല മാതാപിതാക്കളുടെയും ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അഭിമാനകരമായ നിമിഷങ്ങളിലൊന്നാണ് അവരുടെ മക്കൾ ബിരുദം സ്വീകരിക്കുന്നത് കാണുന്ന ആ ദിവസം.
അത്തരമൊരു ചടങ്ങിന്റെ അന്തസ്സ് തകർക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള ഇടപെടൽ, അത് ഏത് രാഷ്ട്രീയ സംഘടനയുടെ പേരിലായാലും, അംഗീകരിക്കാനാവില്ല. കാലടി സംസ്കൃത സർവകലാശാലയിലെ 16 വിദ്യാർത്ഥികളുടെ സസ്പെൻഷനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ആ വിദ്യാര്‍ത്ഥി ചോദ്യവുമായി മന്ത്രിയെ നേരിട്ടത്. ലോകം ആ രംഗം മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ കാണുകയും ചെയ്തു. അത്തരം ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കാനുള്ള വേദിയാണോ മഹാരാജാസ് കോളേജിലെ ബിരുദ ദാനച്ചടങ്ങ്? ചടങ്ങിനുശേഷം മറുപടി നൽകാമെന്ന് മന്ത്രി പറഞ്ഞിട്ടും ആ വിദ്യാര്‍ത്ഥി സ്റ്റേജില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങാന്‍ തയ്യാറായില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, പരിപാടി അലങ്കോലപ്പെടുത്താന്‍ കച്ച കെട്ടി കൂടെ വന്നവര്‍ ആക്രോശിക്കുന്നതും അട്ടഹസിക്കുന്നതും നാമെല്ലം കണ്ടു.
ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നത് ജനാധിപത്യമാണ്. എന്നാൽ, മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷനിമിഷങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയ പ്രകടനത്തിന് വേദിയൊരുക്കുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ മഹത്വമല്ല.
കേരളത്തിൽ കഴിഞ്ഞ പത്തു വർഷത്തോളം അധികാരത്തിലിരുന്ന സിപിഎമ്മിന് വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളുടെ രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചും ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് എസ്‌എഫ്‌ഐ പോലുള്ള സംഘടനകളിലെ പ്രവർത്തകരെ രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തോടൊപ്പം സഹിഷ്ണുതയും അച്ചടക്കവും പരസ്പരബഹുമാനവും പഠിപ്പിക്കേണ്ടത് നേതൃത്വത്തിന്റെ കടമയാണ്. അല്ലാതെ, അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോള്‍ എന്തിനും ഏതിനും വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ ഇളക്കി വിട്ട് അവരെക്കൊണ്ട് ചുടുചോറ് വാരിപ്പിക്കുകയല്ല വേണ്ടത്.
സ്വന്തം സംഘടനയിലെ പ്രവർത്തകർ എന്തു ചെയ്താലും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന ധാരണ വളർന്നാൽ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം ഗുരുതരമായിരിക്കും. അത്തരം നിരവധി സംഭവങ്ങള്‍ കേരളത്തില്‍ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് വേദിയിൽ കയറി പരിപാടി തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നവർ നാളെ മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെപ്പോലും അംഗീകരിക്കാത്തവരായി മാറിയേക്കാം.
രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിൽ ചെറുപ്പക്കാരിൽ അഹങ്കാരം വളർത്തുന്നത് അവരോടുതന്നെ ചെയ്യുന്ന വലിയ അനീതിയാണ്. തെറ്റുകൾ തിരുത്തേണ്ട നേതാക്കൾ അവയെ ന്യായീകരിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ അതിന്റെ വില നൽകേണ്ടിവരുന്നത് സംഘടന മാത്രമല്ല, സമൂഹം മുഴുവനുമാണ്.
മന്ത്രിയുടെ പ്രസംഗം തടസ്സപ്പെടുത്തിയ വിദ്യാർത്ഥിനി തന്റെ ഇടപെടലിലൂടെ വലിയൊരു രാഷ്ട്രീയ സന്ദേശം നൽകാമെന്ന് കരുതിയിരിക്കാം. പൊതുജനങ്ങള്‍ കൈയ്യടിച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുമെന്ന് ധരിച്ചിരുന്നിരിക്കാം. എന്നാൽ, പൊതുവേദികളിൽ ശ്രദ്ധ നേടാനുള്ള ശ്രമവും ഉത്തരവാദിത്വമുള്ള പ്രതിഷേധവും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ധൈര്യം എന്നത് എവിടെയും കയറി എന്തും വിളിച്ചുപറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമല്ല. എപ്പോൾ, എവിടെ, എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം കൂടിയാണ്. ആ വിവേകം ലഭിക്കേണ്ടത് സ്വന്തം വീട്ടില്‍ നിന്നാണ്, മാതാപിതാക്കളില്‍ നിന്നാണ്, അദ്ധ്യാപകരില്‍ നിന്നാണ്.
ആ വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ മതമോ വ്യക്തിപരമായ പശ്ചാത്തലമോ ഈ വിമർശനത്തിൽ പ്രസക്തമല്ല. വിമർശിക്കപ്പെടേണ്ടത് അവരുടെ പ്രവൃത്തിയും അതിന്റെ രീതിയും അതിനു പിന്നിൽ സംഘടനാപരമായ ഇടപെടലുണ്ടെങ്കിൽ അതുമാണ്. ഒരാളെ വ്യക്തിപരമായി അധിക്ഷേപിക്കുന്നതല്ല പൊതുസമൂഹത്തിന് ആവശ്യം; സംഭവത്തിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരമാണ്.
കേരളത്തിലെ കലാലയങ്ങൾ ഒരുകാലത്ത് ശക്തമായ ആശയസംവാദങ്ങളുടെയും സാഹിത്യചർച്ചകളുടെയും സാമൂഹികമാറ്റത്തിന്റെയും കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നു. വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയം നിരവധി മികച്ച പൊതുപ്രവർത്തകരെ സമൂഹത്തിന് സംഭാവന ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പ്രശസ്തരായ പലരും മഹാരാജാസ് കോളേജില്‍ നിന്ന് പഠിച്ചിറങ്ങിയവരാണ്. ആ മഹത്തായ പാരമ്പര്യം അക്രമത്തിന്റെയും ഭീഷണിയുടെയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും പേരിൽ കളങ്കപ്പെടാൻ അനുവദിക്കരുത്.
എസ്‌എഫ്‌ഐ നേതൃത്വം സ്വയം ചോദിക്കേണ്ട ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: തങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കുന്നത് ജനാധിപത്യബോധമുള്ള വിദ്യാർത്ഥികളെയാണോ, അതോ രാഷ്ട്രീയ പിന്തുണയുണ്ടെങ്കിൽ എന്തും ചെയ്യാമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു തലമുറയെയാണോ? അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ വളരുന്ന അഹങ്കാരം ഒരുനാൾ ആ അധികാരത്തെത്തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ശക്തിയായി മാറുമെന്ന കാര്യം രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വം മറക്കരുത്.
ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുടെ രാഷ്ട്രീയബോധം തെളിയിക്കേണ്ടത് മറ്റുള്ളവരുടെ അവകാശങ്ങളെ ചവിട്ടി മെതിച്ചുകൊണ്ടല്ല. ആശയങ്ങൾകൊണ്ടും അറിവുകൊണ്ടും മാന്യമായ സംവാദങ്ങൾകൊണ്ടുമാണ്.
അതിനാൽ കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വത്തോടും എസ്‌എഫ്‌ഐയോടും ചോദിക്കാനുള്ളത് ഇതാണ് "നിങ്ങളുടെ വിദ്യാർത്ഥികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പാഠങ്ങളാണോ, അതോ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിൽ എന്തും ചെയ്യാമെന്ന അഹങ്കാരം മനസ്സുകളില്‍ കുത്തി നിറച്ച ഒരു ഗുണ്ടാ സംഘത്തെയാണോ?
കലാലയങ്ങൾ ഗുണ്ടായിസത്തിന് ബിരുദം നൽകുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളായി മാറുന്നത് അപകടകരമാണ്. അറിവും സംസ്കാരവും ഉത്തരവാദിത്വബോധവുമുള്ള തലമുറയാണ് അവിടെനിന്ന് പുറത്തുവരേണ്ടത്. കാരണം, കേരളത്തിന് ആവശ്യം അഹങ്കാരികളായ രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകരെയല്ല; ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിക്കാനും ഒരുപോലെ അറിയുന്ന വിദ്യാസമ്പന്നരായ യുവതലമുറയെയാണ്.
