ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനെക്കുറിച്ചുതന്നെ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുമ്പോൾ മൗനം പരിഹാരമല്ല; ആരോപണങ്ങൾക്ക് സുതാര്യമായ മറുപടിയും സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിഷ്പക്ഷത ഉറപ്പാക്കുന്ന നടപടികളുമാണ് വേണ്ടത്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. ജനങ്ങൾ വോട്ടിലൂടെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സർക്കാരുകളാണ് രാജ്യവും സംസ്ഥാനങ്ങളും ഭരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ പാർലമെന്റോ സർക്കാരോ മാത്രമല്ല; ഓരോ പൗരന്റെയും വോട്ടിനുള്ള അവകാശവും ആ വോട്ട് സ്വതന്ത്രമായും നീതിപൂർവമായും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു എന്ന വിശ്വാസവുമാണ്.
ആ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രധാന കാവൽക്കാരനാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ. ഭരണകക്ഷിയോടോ പ്രതിപക്ഷത്തോടോ പ്രത്യേക താൽപര്യമില്ലാതെ, നിയമത്തിന്റെയും ഭരണഘടനാപരമായ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ഥാപനമായിരിക്കണം അത്. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ നിഷ്പക്ഷമായിരിക്കണമെന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയുടെ ആവശ്യമല്ല; ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യമാണ്.
ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് മുഖ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷണർ ഗ്യാനേഷ് കുമാറിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കമ്മീഷന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ ഉയരുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ടത്. നിലവിൽ ഗ്യാനേഷ് കുമാറിനൊപ്പം സുഖ്ബീർ സിങ് സന്ധുവും വിവേക് ജോഷിയുമാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷണർമാരെന്ന് കമ്മീഷന്റെ ഔദ്യോഗിക രേഖ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
സമീപകാല മാധ്യമ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, വോട്ടർപട്ടികയുടെ Special Intensive Revision (SIR) ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ സന്ധുവും ജോഷിയും കഴിഞ്ഞ പത്ത് മാസത്തിനിടെ കുറഞ്ഞത് 14 തവണ ഔദ്യോഗികമായി എതിർപ്പുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചില തീരുമാനങ്ങളും ഉത്തരവുകളും തങ്ങളുടെ അറിവില്ലാതെ ഉണ്ടായെന്നും വോട്ടർമാരെ ചേർക്കുന്നതും ഒഴിവാക്കുന്നതും സംബന്ധിച്ച ചില നടപടികളുടെ നിയമസാധുതയെക്കുറിച്ചും അവർ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തിയെന്നുമാണ് റിപ്പോർട്ട്.
ഇത് സാധാരണ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമാണോ, അതോ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്റെ തീരുമാനമെടുക്കൽ സംവിധാനത്തിൽ കൂടുതൽ ഗൗരവമുള്ള പ്രശ്നത്തിന്റെ സൂചനയാണോ എന്നതാണ് വ്യക്തമാകേണ്ടത്.
അതേസമയം, തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്റെ നിലപാടും പരിഗണിക്കപ്പെടണം. സ്ഥാപനത്തിനുള്ളിലെ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളും നിരീക്ഷണങ്ങളും സ്വാഭാവികമായ കൂടിയാലോചനയുടെ ഭാഗമാണെന്നും അന്തിമ തീരുമാനങ്ങൾ ഏകകണ്ഠമായിരുന്നുവെന്നുമാണ് കമ്മീഷൻ വ്യക്തമാക്കിയതായി റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു. ഭരണകക്ഷിയായ ബിജെപിയും ആഭ്യന്തര അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ തന്നെ സ്ഥാപനത്തിനുള്ളിലെ ജനാധിപത്യപരമായ ചർച്ചയുടെ തെളിവാണെന്ന നിലപാടാണ് മുന്നോട്ടുവച്ചിരിക്കുന്നത്.
എന്നാൽ ഇവിടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം ആരുടെ രാഷ്ട്രീയ വാദമാണ് ശരി എന്നതല്ല. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷനിലുള്ള പൊതുജനവിശ്വാസം സംരക്ഷിക്കാൻ ആവശ്യമായ സുതാര്യത ഉണ്ടോ എന്നതാണ്.
മൂന്നംഗ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനത്തിലെ രണ്ട് അംഗങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് എതിർപ്പുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവയുടെ സ്വഭാവം എന്തായിരുന്നു, പിന്നീട് അവ എങ്ങനെ പരിഹരിക്കപ്പെട്ടു, അന്തിമ തീരുമാനങ്ങളിലെത്തിയത് ഏത് നടപടിക്രമത്തിലൂടെയായിരുന്നു തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ വ്യക്തത ഉണ്ടാകുന്നത് സ്ഥാപനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത വർധിപ്പിക്കുകയേയുള്ളൂ.
പ്രതിപക്ഷത്തിന്റെ പ്രതികരണം ഇതിനകം ശക്തമായിട്ടുണ്ട്. ചില പ്രതിപക്ഷ നേതാക്കൾ ഗ്യാനേഷ് കുമാറിനെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് നീക്കണമെന്നും അറസ്റ്റ് ചെയ്യണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തെ നീക്കുന്നതിനായി പാർലമെന്റിന്റെ ഇരുസഭകളിലും പ്രമേയം കൊണ്ടുവരാനുള്ള നീക്കവും പ്രതിപക്ഷ INDIA സഖ്യം ആരംഭിച്ചതായി സെപ്റ്റംബർ 24-ലെ റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു.
എന്നാൽ രാഷ്ട്രീയ ആരോപണവും നിയമപരമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ട കുറ്റവും രണ്ടാണ്. അറസ്റ്റ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ ആവശ്യമാകാം; അതുകൊണ്ടുമാത്രം കുറ്റം തെളിയുന്നില്ല. ആരോപണങ്ങൾക്ക് തെളിവുണ്ടോ, ഏതെങ്കിലും നിയമലംഘനം നടന്നിട്ടുണ്ടോ, ഉത്തരവാദിത്തം ആരുടേതാണ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ നിയമപരവും ഭരണഘടനാപരവുമായ പരിശോധനകളിലൂടെയാണ് തീരുമാനിക്കപ്പെടേണ്ടത്.
അതേസമയം, പ്രതിപക്ഷം ആരോപിക്കുന്നു എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ ചോദ്യങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുന്നതും ശരിയായ സമീപനമല്ല. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തിപ്പിനെ സംബന്ധിച്ച സ്ഥാപനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയിൽ സംശയം ഉയർന്നാൽ അതിന് ഏറ്റവും ശക്തമായ മറുപടി നൽകാൻ കഴിയുന്നത് സുതാര്യതയ്ക്കാണ്.
ഇന്ത്യയിൽ ഓരോ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനുശേഷവും വിജയിക്കുന്നവർക്ക് അധികാരം കൈമാറുന്നത് ജനങ്ങളുടെ വോട്ടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. അതുകൊണ്ട് വോട്ടർപട്ടികയിൽ പേര് ചേർക്കുന്നതുമുതൽ വോട്ട് എണ്ണി ഫലം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതുവരെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും രാഷ്ട്രീയ പക്ഷപാതത്തിന്റെ നിഴൽപോലും ഉണ്ടാകരുത്. അതിലുപരി, അത്തരമൊരു സംശയം ഉയർന്നാൽ അത് പരിശോധിക്കപ്പെടുകയും വ്യക്തമായ മറുപടി ജനങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുകയും വേണം.
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ ഭരണകക്ഷിയുടേതല്ല. പ്രതിപക്ഷത്തിന്റേതുമല്ല. അത് ഇന്ത്യൻ വോട്ടറുടേതാണ്.
ഒരു പാർട്ടി തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ജയിച്ചാലും മറ്റൊരു പാർട്ടി പരാജയപ്പെട്ടാലും, “തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നീതിപൂർവമായിരുന്നു” എന്ന് ഇരുപക്ഷത്തിനും വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം. ആ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ പ്രതിച്ഛായ മാത്രമല്ല; ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയിലുള്ള ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം തന്നെയായിരിക്കും.
അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴത്തെ വിവാദത്തിന് രാഷ്ട്രീയമായ ആരോപണ-പ്രത്യാരോപണങ്ങൾ മാത്രം മതിയാകില്ല. റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട ആഭ്യന്തര എതിർപ്പുകൾ എന്തായിരുന്നു, അവ എങ്ങനെ പരിഹരിക്കപ്പെട്ടു, വോട്ടർപട്ടികയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിർണായക തീരുമാനങ്ങൾ ഏത് നടപടിക്രമത്തിലൂടെയാണ് കൈക്കൊണ്ടത് എന്നിവയിൽ സാധ്യമായ പരമാവധി സുതാര്യത ഉറപ്പാക്കണം.
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ ആരുടെയും പക്ഷത്താകരുത്. അത് വോട്ടറുടെ പക്ഷത്തായിരിക്കണം. കാരണം, ഇന്ത്യയുടെ ജനാധിപത്യത്തിൽ അവസാന വാക്ക് മുഖ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷണറുടേതല്ല.
പ്രധാനമന്ത്രിയുടേതുമല്ല.
പ്രതിപക്ഷ നേതാവിന്റേതുമല്ല.
അവസാന വാക്ക് ജനങ്ങളുടേതാണ്.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ